پنج‌شنبه بود؛ دومین روز مهر!
آفتاب بود و رنگین‌کمانی از بادکنک‌ها!
و حیاط دبستان احسان آرام‌آرام لبریز شد از " خورشید" و "ماه" و "ستاره"!
بوی اسپند لابلای گردن‌آویزهای رنگارنگ پیچیده بود. از زیر کلام خدا با یاد آن مهربان پرده‌نشین؛ امام زمان علیه‌السلام عبور کردیم و آشنایی با خانه‌ی دوم و رویش تازه با کلام وحی آغاز شد:
بسم الله الرحمن الرحیم...
"نحن نقص علیک احسن القصص..."
امید که این آغاز قصه‌ی آموختن برای دلبندانمان متبرک باشد و لبریز خیر.
این قاب‌های پرخاطره تا همیشه به خاطر‌سپردنی است... .